 شاخص بهای مصرف کننده در ماه نوامبر (December CPI)
و
شاخصاصلی بهای مصرف کننده در ماه نوامبر (December Core CPI) مشخصات
پیش بینی ما: 0.3 درصد، شاخص اصلی 0.2 درصد
پیش بینی بازار: 0.2درصد، شاخص اصلی 0.2 درصد
عوامل کلیدی » با توجه به تعدیلات فصلی همچون روند نزولی بهای بنزین، بهای انرژی موجب افزایش قیمت میشود. » افزایش 0.3 درصدی شاخص بهای مصرف کننده این شاخص را 4.1 درصد بالاتر از سطح سال گذشته قرار می دهد؛ این میزان بیش از دو برابر مقدار آن در ماه آگوست است که پیش از افزایش قیمتهای انرژی می باشد. »
پیش بینی می شود که شاخص اصلی (به استثنای مواد غذایی و انرژی) 0.2 درصد
افزایش پیدا کند تا افزایش قدرتمندتر 2.4 درصدی نسبت به سال گذشته را بر
جای بگذارد. »
بهای کالاهای اساسی نسبت به سال گذشته بدون تغییر می باشد در حالی که
انرژی نسبت به سال قبل 21 درصد و خدمات 3.4 درصد فشار را ایجاد کرده اند. »
شاخص کلی بهای مصرف کننده به نظر می رسد در مقایسه با سال قبل به 4.2 درصد
برسد که دو برابر میزان 2 درصد ماه آگوست قبل از افزایش ناگهانی بهای
انرژی و سوخت است. »
بهای کالاهای اصلی در ماه اکتبر در مقایسه با سال قبل نیم درصد کاهش
یافته، با آنکه انرژی و خدمات فشار زیادی بر این شاخص وارد می کنند. »
نقاط خطر: شاخص بهای خدمات بهداشتی نسبت به سال گذشته 5.8 درصد و تحصیلات
5.6 درصد افزایش داشته است. مالکان نسبت به سال گذشته اجارۀ معادل را 2.8
درصد کاهش داده اند. نمای کلی میزان
اصلی تورم مصرف کننده در سپتامبر 2006 به بالاترین سطح دهه گذشته یعنی 2.9
درصد رسید که در سال جاری به 2.2 درصد کاهش یافت. هر چه قیمتها برای مسکن
و درمان و آموزش با ثبات تر باشند، شاهد ثبات بهای کالاهای اصلی در مقایسه
با سال قبل خواهیم بود. بهای انرژی، نوسان ماهانه و بزرگترین فشار اساسی
را ایجاد می کند. در نمای کلی تقاضای کل که جهت گیری قیمت را به عنوان
شاخص رشد بالقوۀ فرعی (زیر 3درصد) ایجاد می کند در حال کم کردن فشار تورم
به مرور زمان است. بانک مرکزی آمریکا با دقت بیشتری به قیمت های شاخص
هزینه های مصرفی شخصی به عنوان راهنمای تورم نگاه می کند؛ قیمت هایی که
نسبت به سال قبل 2.2 درصد افزابش داشته است و بیش از پیش بینی بانک مرکزی
آمریکا و محدودۀ امن این بانک است. شاخص کلی بهای مصرف کننده به بالاترین
سطح خود در 14 سال گذشته در سپتامبر 2005 رسید و در حال حاضر 4.3 درصد است.
|
