با نزدیک شدن به پایان سال 2007، دلار آمریکا روند بازگشتی مطلوبی را تشکیل داده است. از اول دسامبر تاکنون، در آن هنگام که "وحشت و نگرانی پیرامون دلار"، عنوان اولین صفحه مجله Economist بود، دلار آمریکا در برابری با پوند 600 پیپ، در برابری با یورو 400 پیپ و در برابر ین ژاپن 300 پیپ افزایش داشته است.

اما چه چیز تغییر کرده است؟ برخی افراد بر این باورند که محرک واقعی بازار تغییر در ریسک پذیری معامله‌گران می باشد. بازار سهام روند صعودی خود را آغاز کرده است و حوادث و رویدادهای بزرگ چند هفته گذشته همگی بر تدابیر جدید بانکهای مرکزی در جهت تقویت اطمینان در بازارهای مالی متمرکز شده است. با پایان سال اطلاعیه های بیشتری درخصوص ضرر و زیانهای مربوط به وام رهنی صادر شده است که دلایل منطقی و بهتری به سرمایه‌گذاران ارایه می کند تا میزان سوددهی خود را ثبت کرده و ریسک پذیری را تا آغاز سال نو متوقف کنند. دیروز تغییری در روند بازار ایجاد نشد. با این وجود انتشار شاخص S&P 500 موجب کاهش تعداد گروههای بیمه کننده اوراق قرضه آمریکا شد و کمپانی Morgan Stanley نیز بر وجود چالشهای احتمالی که پیش رو می باشند هشدار داد. تابه حال شاهد نزول نرخهای بین بانکی بوده ایم که به طبع مطلوب بانکهای مرکزی بوده است. تنها پرسش آنست که آیا این روند تداوم خواهد داشت؟ در صورتی که تداوم نداشه باشد، صندوق های پولی ملزم به تزریق نقدینگی بیشتری به بازارها می باشند. دیروز آمار اقتصادی در آمریکا منتشر نشد ولی امروز تولید ناخالص داخلی، شاخص های اصلی و شاخص بانک فدرال فیلادلفیا منتشر خواهد شد. آمار تولید ناخالص داخلی آخرین آمار می باشد؛ انتظار اعمال هیچ گونه اصلاحی در آمار نمی رود و این خود بدان معناست که آمار منتشره عامل محرک بازار محسوب می شود. در صورت ایجاد هرگونه اصلاح در آمار، این اصلاحات نزولی خواهد بود. شاخص تولیدات کارخانه ای نیویورک نیز نامطلوب بود که خود دال بر آنست که احتمالاً انتشار شاخص بانک فدرال فیلادلفیا نیز چندان خوش آیند نخواهد بود. ولی اینکه بر روند دلار آمریکا تاثیرگذار باشد یا خیر موضوع دیگری است.